Sandalovina potiče iz regiona Indije, Nepala, Australije i Nove Kaledonije. Drvo raste veoma sporo i mora da prođe oko 15 godina pre nego što postane pogodno za dobijanje eteričnog ulja. Zbog tog dugog perioda rasta i ograničene dostupnosti, prava sandalovina se smatra retkom i veoma vrednom sirovinom. Danas je dodatno zaštićena jer je u prirodi postala ugrožena, pa je trgovina njenim proizvodima strogo regulisana, posebno u Indiji.

U mnogim hinduističkim i budističkim tradicijama sandalovina ima važnu ulogu u ritualima — koristi se kao tamjan, ulje ili pasta, jer se veruje da pomaže smirenju uma, produbljuje meditaciju i smanjuje osećaj vezanosti za ego, odnosno podstiče unutrašnju jasnoću i fokus.

U aromaterapiji i prirodnoj medicini sandalovina se često koristi za opuštanje i negu kože. Njeni prirodni sastojci, posebno seskviterpeni, poznati su po tome što su blagi za kožu i povezuju se sa umirujućim i regenerativnim svojstvima.

Zanimljivo je da je sandalovina kroz istoriju bila toliko cenjena da je u nekim periodima Indije bila korišćena kao “drvo kraljeva” — često rezervisana za hramove, plemićke porodice i posebne ceremonije. Čak su i tradicionalne indijske umetničke rezbarije u sandalovini bile simbol prestiža i duhovnog značaja, jer se verovalo da njen miris ostaje u drvetu decenijama nakon obrade.